no year-end reports achuchuchu here
Kung may nag-aabang man ng year-end blow by blow eklavu ko noong nakaraang 2008, sorry to disappoint you dearies. Pass muna ako sa ganung ekek. Itry ko naman na hindi i-overanalyze ang buhay ko for a change.
Feeling ko dadagdagan ko lang lalo ang isang container van na stress ko pag gumawa ako ng 2008 review-op-my-layp chuwariwap na yan. Hindi ko naman dine-deny na wala masyado akong liwanag na naaaninag sa puntong ito ng buhay ko. Kaya keri na kayo diyan.
Pero wiz naman ako nawalan ng pag-asa na everything will be bright and sunny again. Ako pa! Ako yata si Miss Pag-Asa, pero wag kayo magtatanong sa akin kung may parating na bagyo kundi sasaktan ko kayo.
But if you will ask me some lesson learned na napulot ko nung nakaraaang taon. Aba naman sandamakmak! Mga tatlo. Lols! Echos lang. Madami naman talaga, e kasi ano naman nga ang saysay lahat ng pighati’t pasakit kung wala kang natututunan.
Isa sa mga natutunan ko ay ang tanggapin na maganda si Bea Alonzo kahit na sa bawat araw na nakikita ko siya sa TV gusto ko siyang panain ng kalawanging tinidor. Maganda si Bea lalo na kung nagkataong naging pipi {mag-ingat sa pagbigkas} siya.
the long and winding vacation
“Be careful what you wish for, you might get it.”
Ayan ang paulit-ulit na tumatakbo sa utak ko mula pa nung isang araw habang gusto kong bugbugin ang sarili ko dahil once upon a time on a far far away kingdom I wished na sana magkaroon ako ng mahabang bakasyon. At dahil naging isang mabuting butete ako nung past life ko grinant naman.
Voila! Bakasyon kung bakasyon! Extended ng two weeks ang bakasyon ko. Naapektuhan ng kung ano-anong recession ang kumpanya naming hindi masyadong knows {akalain mo yun?}. Ayos lang sana kung MADAMI AKONG DATUNG.
E ano naman ang susunod kong gagawin sa dalawang susunod na linggo? Ayos lang sana kung ok sa olrayt ang kundisyon ng PC ko dito sa bahay. Sa sinamang-palad, nag-aattitude siya at nagkakaroon lang siya ng buhay pag bored na siya sa pamamahinga at pambebelat sa effort kong i-CPR ang pesteng pyuter dito {oo pyuter kong hindi ko na gaanong mahal, minumura kita para masindak ka}.
andito na ver. 2
Walang pakealamanan kung may kakambal yung nauna kong post. Ay sows. Minsan lang naman ako mag-adik sa pagpopost kaya sasamantalahin ko ng ganado sa pagtipa ang mga daliri ko sa keyboard at ang bibig ko sa pagnguya ng magic flakes.
Nagbloghop ako kanina at karamihan sa mga bloggers na pinupuntahan ko naka-hiatus mode din. Holiday break ekek. Nakakatuwa kasi namiss ko ang ilang bloggers. Although may apat naman akong binabasa nung pahinga days ko. Masarap pa din maki-tsismaks sa buhay-buhay ng utaws. Napangiti, napatawa, napanganga, napakunot-noo at nainspire pa din ako ng mga ilang bloggers.
Blogging still has that loving feeling. Good. *big grin*
Nakapagpalit na din ako ng kurtina. Hindi ko alam kung paano ko ipapaliwanang ang drama ng layout ko ngayon. Basta it says something. Kung ano man ang something na yun tingnan niyo na lang sa horoscope.
Dito ko na tinatapos ang “andito na” post na ito. Ang korni kasi. Yak.
Gusto ko lang naman idiin na I’M BACK.
andito na ulit
Ano ang gagawin mo sa mahabang bakasyon lalo na kung wala kang atik, anda at anju? Ano fa?! Edi MAGBLOG!
I’M BACK!!!!!!!
Howel napaaga ang pagbabalik ko dahil obviously wala akong ibang pwedeng makabuluhang gawin kundi ang humarap sa computer kesa magbilang ng butiki sa bawat dingding ng bahay namin. Hindi ko naman pinangarap maging butiki-stalker no. Keri na. Magbalik sa blogging it is ang drama.
Sa totoo lang sa di lang totoo, gusto ko talaga palipasin ang holiday season bago ulit magtatalak dito. Ayoko naman kasing basagin ang trip ng mga taong maka-pasko. I have so many issues, madami pa sa issue ng tabloid isama mo na pati crossword puzzle. Kailangan ko lumayo muna sa lahat. Lumanghap ng polluted na hangin at lunudin ang kunsumisyon sa laksa-laksang kape!
STRESS DIVA
Alam niyo ba na ang breakfast at lunch ko ay STRESS? Totot yan! Napaliligiran ako ng sandamakmak na stress. Work-related stress, financial stress, emotional stress, physical stress, political stress, pressurized stress, romantic stress, three-years-ng-walang-pedicure stress at stress out of stress.
WOW! I ACTUALLY HAVE A VERY STRESSFUL LIFE!
Feeling ko pag nawala ang stress sa buhay ko para akong nabiyuda. Seryusli, malapit na akong dumating sa point na maadik na ako sa stress. Yung tipong magsisigaw ako sa gitna ng kalasada ng ganito:
“STRESS! STRESS! I NEED STRESS! GIVE ME STRESS!”
O diba kabog lahat ang lukring sa balat ni mother earth. Pwede na akong stress diva. Pero siyempre ayaw ko naman mangyari yun no! I am supposed to be the great divaness yung malayo pa lang nagniningning na, na parang may suot na sequined gown. So I am for the battle of this STRESSESESESES in my life. Kung paano ko gagawin yun e hindi ko pa alam. Lol!
Buti na lang merong kape at vicks vaporub para umagapay sa akin sa araw-araw [hindi ito commercial!]. Pansamantala nilang naiibsan ang mga paghihirap ko isang higop at singhot lang [higop sa kape at singhot sa vicks, hindi higop sa vicks at singhot sa kape ha!]. Para akong naka-redbull sa combo ng dalawang yan. Yan muna siguro ang magiging pansamantalang solusyon ko sa linsiyak na stress na yan habang wala pa akong pang-around-the-world at pang-shopping till I become drop dead and gorgeous. Lol!
